Blog

مضرات وجود نیترات در آب

 

نیترات از ترکیباتی است که در تمام آب‌ها وجود داشته و حتی به‌ عنوان ترکیبی میکروب‌کش در صنعت استفاده می‌شود. نیترات No-3 یکی از آنیون ها ی معدنی است که در نتیجه اکسید اسیون نیتروژن عنصری حا صل می شود.

این ماده یکی از عناصر بسیار ضروری برای سنتز پروتئین در گیاهان است و نقش مهمی رادر چرخه نیتروژن دارد، نیترات از طریق اکسیداسیون طبیعی تولید و بنابراین در تمام محیط زیست یافت می شود.

نیترات بدون رنگ،‌ بدون بو و بدون طعم بوده و در آبهای آشامیدنی بدون آزمایش قابل تشخیص نمی باشد. گلبول‌های قرمز حاوی پروتئینی هستند به‌ نام هموگلوبین که دارای ۴ مولکول آهن است. آهن موجود در این پروتئین دارای ظرفیت ۲ می‌باشد. زمانی که نیترات و نیتریت با این آهن‌ها تماس پیدا می‌کند آنها را به آهن ۳ ظرفیتی بدل می‌کند که توانایی خود را برای انتقال اکسیژن از دست داده و به ‌نام مت هموگلوبین نامیده می‌شود. در حالت عادی افراد دارای ۲ـ۱ درصد مت هموگلوبین هستند. در اثر تماس با آب آلوده به نیترات درصد این نوع از هموگلوبین غیرطبیعی افزایش یافته و با افزایش آن علایمی برای فرد ایجاد می‌شود. تشکیل مت هموگلوبین می‌تواند در هر سنی رخ دهد ولی به ‌دلیل آنکه مکانیسم کاهش و مقابله با آن در سنین نوزادی و در جنین در اواخر دوران بارداری تکامل نیافته است این محدوده‌ها بیشتر در معرض آسیب هستند، به همین دلیل سبزیجات حاوی نیتروژن همچون اسفناج یا آب چاه که محتوی سطح بالایی از نیترات باشد نباید در این افراد استفاده گردد. همچنین در مادران باردار به ‌دلیل خطر موجود برای جنین باید از مصرف آب یا غذاهای حاوی نیترات بالا اجتناب کرد.

مواد سمی جزو آلوده کنندگان شیمیایی هستند که به صورت طبیعی در اکوسیستم وجود ندارند. علف کش ها، آفت کش ها و مواد صنعتی از جمله این آلودگی ها هستند.

آلودگی از جانب مواد آلی زمانی رخ می دهد که (برخی کودها و یا گنداب ها) به داخل آب های زیرزمینی نفود کند، زمانی که میزان مواد آلی در آب بالا رود برخی تجزیه های شیمیایی در آب ممکن است رخ دهد.نیترات ممکن است به این ترتیب وارد منابع آب طبیعی مصرفی شهرنشین ها شود. با توجه به مطالعات به عمل آمده توسط سازمان بهداشت جهانی در مورد نیترات، این سازمان حداکثر مجاز ۵۰ میلیگرم در لیتر را اعلام نموده است.استاندارد ملی ایران نیز برای نیترات همین مقدار می باشد.

دو گزینه اصلی برای زمانی که نیترات منابع آب مصرفی بالاتر از حد استاندارد باشد وجود دارد جایگزین نمودن منابع آبی دیگر یا کاربرد بعضی از روشهای تصفیه برای حذف نیترات قبل از تعیین منابع آبی جایگزین و یا حذف نیترات، پیش بینی لازم برای هزینه مورد نیاز تهیه تجهیزات تصفیه و یا منابع جایگزین باید انجام گیرد. اگر آلودگی نیترات مربوط به محل نگهداری دام یا فاضلاب انسانی باشد ضروری است که با حفر چاه در محل دیگر و یا چاه عمیق تر در یک سفره زیرزمینی دیگر، منابع آبی کافی را تهیه نمود.اگر منبع آبی که میزان نیترات آن بیشتر ازحد مجاز است، ازنوع چاه های کم عمق باشد، ممکن است لایه های عمیق تر آلوده نشده باشد بنابراین، سفره های عمیق تر آب بوسیله لایه های خاک رس یا لایه های غیر قابل نفوذ به منظور جلوگیری از نفوذ آلودگی آب به سفره های پایین تر باید محافظت گردد.

دستگاه های تصفیه آب بهداشتی که از مواد اولیه استاندارد و مناسب جهت مصارف بهداشتی و خوراکی تهیه شده اند می توانند میزان نیترات موجود در آب را کنترل کنند.

اشتراك گذاری نوشته

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *