TDS آب چیست؟

TDS آب چیست؟

Total dissolved solids کلیه ناخالصی های موجود در آب است و به اصطلاح TDS شناخته می شوند، بسیاری از مواد حل شده در آب نامطلوب هستند. مواد معدنی، گازها و مواد آلی حل شده در آب ممکن است موجب بروز رنگ، طعم و بوی نامطلوب شوند. برخی از ترکیبات شیمیایی ممکن است سمی باشند و برخی از اجزای آلی محلول به اثبات رسیده است که سرطانزا هستند. البته باید توجه داشت که تمامی مواد محلول در آب نامطلوب نیستند. اما میزان مواد محلول مطلوب در آب بسیار اندک است.
منظور از TDS کل مواد جامد محلول در آب است که برابر مجموع غلظت همه یونهای موجود در آب می‌باشد. مواد محلول در آب ممکن است از نظر ماهیت «آلی» یا «معدنی» باشند.
واحد سنجش TDS، میلی گرم در لیتر Mg/l می‌باشد که از آن با اصطلاح PPM یاد می‌کنند. حداکثر مقدار مجاز TDS آب آشامیدنی در استاندارد آب شرب ذکر شده است. این مقدار در استاندارد آب شرب ایران ۱۵۰۰ و در شرایط ویژه ۲۰۰۰ میلی گرم در لیتر ذکر شده است.
شاید بارها شنیده باشید که گفته می شود آب فلان منطقه “سنگین” است و آب منطقه ای دیگر ” سبک ” است. منظور از این عبارات همان تفاوت TDS آب مناطق مختلف است. باید توجه داشت که این مفهوم با مفهوم علمی “آب سنگین” که یک مفهوم در شیمی آب است متفاوت است. آب سنگین یکی از ایزوتوپ های مولکول آب است و با عبارت عامیانه ” سنگینی آب” متفاوت است.

هرچه مقدار TDS پایین تر باشد آب تلخ تر می شود و هرچه بالاتر باشد آب شیرین تر می شود اما این به معنی غیرقابل آشامیدن بودن آب نیست.

TDS

می توان با کاهش TDS آب توسط دستگاههای تصفیه آب خانگی، آبی به مراتب مطلوب تر و گواراتر تهیه و مصرف کرد. هر چه میزان TDS آب کمتر باشد، بر سلامت آب افزوده می شود. به وسیله تجهیزات تصفیه آب خانگی می توان میزان TDS آب را تا ۹۰ در صد کاهش داد.
با این توضیحات ، مشخص می شود که ممکن است مقدار ناخالصی های محلول در یک نمونه آب ، از مقدار استاندارد تجاوز نکرده باشد، اما از نظر مصرف کننده آن نمونه مطلوبیت لازم جهت مصرف را نداشته باشد. بطور مثال TDS آب قم حدود ۹۰۰ میلی گرم در لیتر است. مصرف این آب از نظر استاندارد آب شرب مجاز محسوب می شود. اما چنانکه می دانیم ، آب قم مطلوبیت لازم را جهت مصرف ندارد واینجاست که دستگاه های تصفیه آب خانگی واجب می شوند درغیر اینصورت مصرف آب با آن شرایط دشوار است.
سختی کل جزئی از TDS است. منظور از سختی کل مجموع غلظت کلسیم و منیزیم موجود در آب است. بنابراین سختی آب ، بخشی از TDS آب است. عامل اصلی رسوب گذاری آب ، کاتیون های سختی با آنیونها در داخل آب واکنش داده و یک رسوب جامد ایجاد می نمایند. در آبهای طبیعی، معمولا غلظت کلسیم حدود دو برابر منیزیم است در حالی که در آب دریا غلظت منیزیم حدود ۵ برابر کلسیم می باشد.
همچنین مجموع مواد جامد محلول (Total dissolved solids) متفاوت از مجموع مواد جامد معلق (Total suspended solids) است. در معیار TSS ذرات نمی توانند از میان یک صافی با مقیاس ۲ میکرومتر عبور کنند و به مدت نامعلومی به طور معلق در محلول باقی می مانند.

Leave a comment

Your email address will not be published.

چهار + یک =

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

'Web Designed By | Parse-Design 02165612583'